مقدمه
برای صاحبان مشاغل کوچک یا بازاریابانی که بر خطوط تولید نظارت دارند، تخصص در مهندسی برق یک پیش نیاز نیست. با این حال، موفقیت و ایمنی محصولات الکترونیکی اغلب به قطعات کوچک{1} و کم هزینه مانند فیوز سرامیکی 3.6×10 میلی متری بستگی دارد. انتخاب فیوز نامناسب می تواند منجر به خرابی محصول، شکایت مشتری یا حتی خطرات ایمنی شود. این راهنما اصطلاحات فنی را برای ارائه درک عملی از انتخاب فیوز، با تمرکز بر دو ویژگی حیاتی که باید درک کرد، ساده می کند: جریان نامی و ظرفیت شکست.
1 متریکی که نمی توانید نادیده بگیرید: جریان نامی (به آمپر)
چیست
جریان نامی، که بر حسب آمپر (A) اندازه گیری می شود، حداکثر جریانی است که یک فیوز می تواند به طور مداوم بدون دمیدن داشته باشد. مقادیر رایج برای این اندازه فیوز از 50 میلی آمپر (0.05 آمپر) تا 10 آمپر یا بیشتر متغیر است. یک تمایز مهم این است که این جریانی نیست که فیوز در آن منفجر می شود. یک فیوز 1A می تواند به طور نامحدود 1A را حمل کند و به گونه ای طراحی شده است که در جریان اضافه مشخصی منفجر شود، معمولاً پس از یک تاخیر زمانی معین.
نحوه انتخاب جریان نامی مناسب
هدف این است که مقداری بالاتر از جریان عملیاتی معمولی دستگاه اما کمتر از حداکثر جریانی که سیمکشی داخلی و اجزای دستگاه میتوانند تحمل کنند، انتخاب کنید. دو مرحله کلیدی عبارتند از: 1. بررسی مشخصات دستگاه برای "جریان ورودی"، "جریان نامی" یا "رده بندی فیوز" در شماتیک یا برگه اطلاعات محصول{2}} اعمال قانون 125% (یک روش معمول): ضرب جریان معمولی مدار در 1.25. به عنوان مثال، اگر دستگاهی به طور معمول 0.8A می کشد، یک فیوز 1A (0.8A × 1.25=1}A) یک انتخاب استاندارد خواهد بود. این یک حاشیه امن برای نوسانات کوتاه و بی ضرر جریان (مانند هنگام راه اندازی) فراهم می کند و در عین حال محافظتی را ارائه می دهد. از منظر تجاری، انتخاب فیوز با درجه بندی خیلی بالا (مثلاً استفاده از فیوز 5 آمپر برای دستگاه 1 آمپر) هدف خود را شکست داده و خطر آتش سوزی ایجاد می کند، در حالی که انتخاب فیوز بسیار کم منجر به دمیدن مزاحم، ناامیدی مشتریان و افزایش بازده گارانتی می شود.
ضریب ایمنی بحرانی: ظرفیت شکست (رشد وقفه)
چیست
ظرفیت شکست (همچنین به عنوان رتبه بندی وقفه شناخته می شود)، که با آمپر (A) اندازه گیری می شود، حداکثر جریان خطای است که فیوز می تواند بدون شکستن، منفجر شدن یا آتش گرفتن، بدون خطر قطع کند. مسلماً این مهمترین ویژگی ایمنی یک فیوز است. ظرفیت شکست کم (مثلاً 35 آمپر یا 50 آمپر) برای وسایل الکترونیکی کوچکی که از منابع{6} جریان پایین تغذیه میشوند، مانند شارژرهای USB، مناسب است. ظرفیت شکست بالا (به عنوان مثال، 100A، 1500A، یا حتی 10kA) برای محصولاتی که مستقیماً به پریزهای برق وصل می شوند (برق دیوار AC)، که در آن اتصال کوتاه می تواند جریان بسیار زیاد و مخربی را ایجاد کند، ضروری است.
چرا برای ایمنی محصول مهم است
یک تشبیه مفید شکستن سد است: یک جریان کوچک (جریان خطای کم) قابل مدیریت است، در حالی که یک موج جزر و مدی عظیم (جریان گسل زیاد) فاجعه بار است. فیوز با ظرفیت شکست کم که تلاش می کند جریان خطای زیاد را متوقف کند با تلاش برای متوقف کردن موج جزر و مدی با حصار چوبی قابل مقایسه است{1}}به شدت تخریب می شود. از دیدگاه کسب و کار، نادیده گرفتن ظرفیت شکستن یکی از دلایل اصلی شکست محصول ناایمن است. استفاده از فیوز با ظرفیت شکست ناکافی برای یک دستگاه برقی{4}}میتواند منجر به پاره شدن محفظه فیوز شود و به طور بالقوه باعث آسیب به محصول و خطرات ایمنی جدی برای کاربران نهایی شود.
قرار دادن همه چیز در کنار هم: یک چک لیست ساده انتخاب
قبل از سفارش یا تعیین فیوز سرامیکی 3.6 در 10 میلی متر، باید به سؤالات زیر توجه شود: 1. جریان عملیاتی عادی چیست؟ این مقدار را می توان از مشخصات دستگاه پیدا کرد (مثلاً 2.4A). 2. چه جریانی مورد نیاز است؟ با اعمال قانون 125٪: 2.4A × 1.25=3A، بنابراین یک جریان نامی 3A مناسب است. 3. منبع تغذیه چیست؟ برای دستگاههای باطری{12}(مثلاً 12 ولت DC)، ظرفیت شکست کمتر (50 آمپر) احتمالاً کافی است. برای دستگاههایی که به پریزهای دیواری وصل میشوند (مثلاً 120 ولت/230 ولت متناوب)، باید از فیوز{22}}شکن- با ظرفیت بالا (1500 آمپر یا بالاتر) استفاده شود تا استانداردهای ایمنی بینالمللی را برآورده کند؟ فیوزهای سریع{27}(F) در جریانهای اضافه خفیف به سرعت منفجر میشوند و برای محافظت از اجزای نیمهرسانای حساس ایدهآل هستند. زمان{29}}تأخیر / آهسته{30}} فیوزهای ضربهای (T) برای مقاومت در برابر جریانهای هجومی موقت (معمول در هنگام روشن شدن موتورها یا شارژ خازنها) بدون دمیدن مزاحم طراحی شدهاند. اینها معمولاً برای دستگاه های دارای موتور یا ترانسفورماتور مورد نیاز هستند.

